Technika dokarmiania dolistnego

Dokarmianie dolistne nie zastępuje nawożenia podstawowego a jedynie jest jego uzupełnieniem. Nawożenie roślin jest skuteczniejsze, jeśli stosuje się nawozy w formie ciekłej, ze względu na ich dobrą przyswajalność dla roślin.

Prawidłowo zastosowane dolistne dokarmianie roślin uprawnych wykazuje wiele zalet, w porównaniu do tradycyjnego sposobu nawożenia nawozami stałymi:

  • bardziej równomierne rozmieszczenie azotu na traktowanej plantacji co umożliwia lepsze wykorzystanie tego składnika w porównaniu do rozsiewania nawozów stałych;
  • ten system dokarmiania umożliwia stosowanie azotu i mikroelementów w dowolnych proporcjach przez dobór odpowiednich nawozów azotowych;
  • brak wpływu uwsteczniania składników pokarmowych, tak jak często ma to miejsce przy nawożeniu doglebowym;
  • połączenie dolistnego dokarmiania z zabiegami ochrony roślin ogranicza liczbę przejazdów agregatu po polu, a tym samym ogranicza koszty i ugniatanie gleby;
  • dolistne dokarmianie roślin zwiększa wielokrotnie efektywność działania np. azotu w porównaniu z nawożeniem doglebowym.

W odróżnieniu od nawożenia doglebowego, dokarmianie dolistne działa niemal natychmiast, pozwalając na uzyskanie dużej efektywności działania stosunkowo małej ilości składnika. Do składników szczególnie dobrze pobieranych przez liście i inne zielone części roślin należy azot stosowany w wodnym roztworze mocznika w formie oprysku. Mocznik stosowany dolistnie w formie wodnego roztworu jest absorbowany, transportowany i metabolizowany w roślinach szybciej niż każdy inny związek przy dokarmianiu dolistnym (10–20 razy szybciej). Stwierdzono, że już po 5 godzinach od aplikacji 80% zastosowanego azotu w formie mocznika jest pobrana przez rośliny. Jednocześnie dostosowanie dawki azotu do odpowiednich faz rozwojowych roślin pozwala przypuszczać, że azot zastosowany dolistnie zostanie prawie całkowicie wykorzystany, gdy tymczasem azot zastosowany doglebowo wykorzystywany jest przez rośliny w 60%.

Ciecz roboczą do dolistnego dokarmiania roślin należy przygotować bezpośrednio przed jej zastosowaniem, aby nie zachodziły w niej niepożądane reakcje chemiczne lub wytrącanie się poszczególnych składników. W pierwszej kolejności należy przygotować roztwór mocznika a następnie można dodawać pozostałe komponenty. Roztwór mocznika można przygotowywać w zbiorniku opryskiwacza tak jak się przyrządza roztwór środków ochrony roślin, wykorzystując do tego celu rozwadniacz. Kolejno dodaje się do roztworu mocznika odważony np. siedmiowodny siarczan magnezu a w następnej kolejności dodaje się nawóz z mikroelementami, zgodnie z zaleceniami zawartymi na etykiecie. W końcu uzupełnia się wodą do żądanej objętości.

Efektywność dolistnego i doglebowego stosowania mocznika w pogłównym nawożeniu np. zbóż zależy od wielu czynników. Wyniki badań podkreślają przewagę dokarmiania dolistnego nad stosowaniem stałych nawozów – co najmniej dwukrotnie wyższą efektywność nawożenia dolistnego w porównaniu do nawożenia mocznikiem w formie stałej.

W technologiach dokarmiania dolistnego roślin stosuje się opryskiwacze polowe, ale elementy robocze tych maszyn muszą być odporne na korodujące działanie roztworów azotowych. Przygotowanie opryskiwacza, jego regulacja, dobór rozpylaczy, sposób wykonania zabiegu dokarmiania dolistnego jest taka sama, jak przy łącznym stosowaniu nawozów azotowych i środków ochrony roślin. Podczas dokarmiania dolistnego należy stosować oprysk średniokroplisty i grubokroplisty za pomocą standardowych rozpylaczy szczelinowych. Najczęściej zalecana dawka cieczy roboczej wynosi 300 l/ha. Ustalenie racjonalnych dawek makro- i mikroelementów możliwe jest najlepiej w oparciu o znajomość wymagań pokarmowych uprawianych roślin oraz odczynu i zasobności gleby w przyswajalne składniki.

Zalecenia do wykonania skutecznego nawożenia dolistnego

Termin wykonania oprysku: najlepiej wcześnie rano lub późnym popołudniem, w warunkach wyższej wilgotności, gdy komórki liściowe są w pełnym turgorze (w pełni uwodnione). Najlepiej w warunkach bezwietrznych.

Wykonywanie oprysku w najcieplejszych godzinach dnia znacząco obniża skuteczność zabiegu, ogranicza pobieranie składników. Stanowi dodatkowy stres dla roślin i może powodować ich uszkodzenia (przypalenia).

Zamgławianie (zraszanie) po wykonaniu oprysku podnosi efektywność, wydłuża okres, w jakim składniki są pobierane.

Nie wykonywać nawożenia dolistnego bezpośrednio przed opadami deszczu lub nawadnianiem pogłównym, co pozwoli uniknąć spłukania nawozu z powierzchni roślin.

Zawsze dostosuj dawkę nawozu i ciśnienie opryskiwacza do konkretnej uprawy. Tylko rozpuszczenie zalecanej dawki nawozu we właściwej ilości wody umożliwia pełne pokrycie rośliny.

Coraz szersze wprowadzanie nawozów ciekłych do dolistnego dokarmiania roślin, zwiększająca się liczba dopuszczonych do stosowania środków ochrony roślin, umożliwia łączne stosowanie agrochemikaliów w technologiach uprawy roślin uprawnych. Stosowanie łączne agrochemikaliów wymaga zawsze ostrożniejszego postępowania i starannego doboru rozpylaczy. Dlatego do takich zabiegów zaleca się stosowanie opryskiwania średniokroplistego i grubokroplistego. Należy unikać stosowania wysokich stężeń agrochemikaliów. Opryskiwanie należy wykonywać przy stałej prędkości jazdy agregatem oraz stałym ciśnieniu roboczym.

Ponadto, aby zabieg łączony był skuteczny, należy przestrzegać następujących warunków:

– terminy ochrony roślin oraz terminy dolistnego dokarmiania roślin są ze sobą zbieżne,

– ciecz użytkowa musi być sporządzona bezpośrednio przed zabiegiem,

– najpierw sporządza się roztwór nawozu, a następnie, po dokładnym wymieszaniu dodaje się wodny roztwór preparatu ochrony roślin,

– roztwór należy dodawać powoli, gdyż gwałtowne łączenie może powodować tzw. kłaczenie lub wytrącanie osadu,

– roztwór dobrze wymieszać, stosując mieszadło hydrauliczne,

– stosować rozpylacze szczelinowe, a optymalne ciśnienie robocze wynosi
3 bary (0,3 MPa), a 4 bary przy inżektorowych;

– stosować maksymalną ilość cieczy roboczej na hektar według etykiety środka ochrony roślin,

– unikać mieszania proszków do sporządzania zawiesin z płynami do sporządzania emulsji

– najlepiej wykonywać zabieg w dzień pochmurny, a rośliny powinny mieć dobry turgor,

– względna wilgotność powietrza powinna wynosić powyżej 60% i temperatura około 20°C,

– połączenie nawożenia dolistnego ze środkami ochrony roślin wymaga dużej ostrożności, w związku z tym uzasadnione staje się każdorazowe wykonanie próby na grupie roślin, aby sprawdzić, czy roztwór nie zadziała fitotoksycznie.

WRP

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności