Wapń jest jednym z podstawowych składników pokarmowych roślin, pełniąc w nich miedzy innymi funkcje strukturalne. Większe zawartości tego pierwiastka stwierdza się w roślinach dwuliściennych niż w jednoliściennych. W uprawie roślin sadowniczych wapń wpływa na parametry jakościowe owoców oraz odgrywa ważną rolę w poprawie ich parametrów przechowalniczych.
W związku z tym, iż wapń nie przemieszcza się w roślinie z organów starszych do młodszych, objawy jego niedoboru widoczne są na najmłodszych częściach roślin oraz na owocach, na przykład jabłkach czy pomidorach. Nagromadzanie tego pierwiastka w roślinach jest odwrotne niż w przypadku potasu, gdyż w początkowym okresie wzrostu jest ono mniejsze od tempa przyrostu suchej masy i zwiększa się do końca wegetacji.
Objawy niedoboru wapnia w roślinach
Specyficznymi objawami niedoboru wapnia są wgłębienia na liściach roślin krzyżowych oraz „przypalanie” koniuszków liści roślin ogrodniczych, szczególnie sałaty, w przypadku której objawy niedoboru tego pierwiastka wynikają z jego małej ruchliwości w roślinie. Niedobór wapnia objawia się najpierw na liściach młodszych, a szczególnie na liściach otaczających pączek wierzchołkowy. Dochodzi wówczas do chlorozy postępującej od brzegów do środka blaszki liściowej, następuje skręcanie młodych liści oraz zamieranie wierzchołków pędów i pączków kwiatowych. Niedostateczne zaopatrzenie roślin w wapń prowadzi do zaburzenia wzrostu, zarówno części nadziemnych, jak i podziemnych. Dotyczy to zwłaszcza roślin charakteryzujących się szybkim przyrostem biomasy przy słabym systemie korzeniowym. W efekcie zaburzenia dystrybucji wapnia w roślinie lub jego niedoboru obserwuje się wystąpienie szeregu chorób fizjologicznych, które w wielu przypadkach przyczyniają się do dużych strat w plonie.
Na owocach pomidora, papryki czy na jabłkach dochodzi do wystąpienia suchej zgnilizny owoców pomidora i papryki oraz gorzkiej plamistości podskórnej jabłek. Przy niedoborze wapnia obserwuje się również brzeżne zamieranie liści kapusty, zgniliznę wewnętrzną główek kapusty oraz zamieranie liści sercowych selera. Dodatkowo w tkankach niedostatecznie zaopatrzonych w ten pierwiastek, w warunkach nadmiernej wilgotności czy opadów deszczu, zwłaszcza po długim okresie suszy, następuje osłabienie ścian komórkowych, co skutkuje między innymi pękaniem owoców i warzyw, głównie jabłek i czereśni czy też pomidorów.
