fbpx

Dlaczego warto stosować gnojowicę?

Składniki nawozowe w gnojowicy znajdują się zarówno w formach organicznych, jak i mineralnych. W przypadku azotu formy mineralne, łatwo dostępne dla roślin, stanowią od 39 do 62% w gnojowicy bydlęcej i od 53 do 73% w gnojowicy trzody chlewnej.

Gnojowica stanowi cenne źródło wielu makro- i mikroskładników. Średnie zawartości składników pokarmowych w gnojowicy uzależnione są w dużym stopniu od jej pochodzenia.

Samasz loteria - baner

W gnojowicy bydlęcej średnie zawartości składników pokarmowych w jednej tonie nawozu kształtują się na poziomie: 4,5 kg azotu, 0,9 kg fosforu, 5 kg potasu, 2,1 kg wapnia i 0,6 kg magnezu oraz 20 g cynku, 19 g manganu, 3,7 g miedzi, 3,5 g boru, 0,3 g molibdenu i 0,15 g kobaltu.

Natomiast w gnojowicy trzody chlewnej średnie zawartości składników pokarmowych wynoszą: 6,5 kg azotu, 1,8 kg fosforu, 4,2 kg potasu, 2,1 kg wapnia i 0,6 kg magnezu, a także 40 g cynku, 21 g manganu, 10,4 g miedzi, 3 g boru, 0,16 g molibdenu oraz 0,09 g kobaltu.

Składniki nawozowe w gnojowicy znajdują się zarówno w formach organicznych, jak i mineralnych. W przypadku azotu formy mineralne, łatwo dostępne dla roślin, stanowią od 39 do 62% w gnojowicy bydlęcej i od 53 do 73% w gnojowicy trzody chlewnej. Z kolei dla fosforu wynoszą one odpowiednio 45 i 35%, a dla potasu ponad 90%. Analogicznie zawarte w gnojowicy mikroelementy są dobrze przyswajalne dla roślin. pH gnojowicy wynosi od 6,0 do 8,4, a stosunek C:N od 4,8:1 do 8,4:1.

Racjonalne stosowanie gnojowicy wymaga ustalenia optymalnej dawki nawozu dostosowanej zarówno do potrzeb pokarmowych uprawianego gatunku roślin, jak i stanowiska glebowego. Najczęściej dawka gnojowicy wnosi się od 20 do 40 m3 na powierzchnię 1 ha, przy czym dawki tego nawozu oblicza się na podstawie zawartości azotu, a niekiedy potasu, biorąc pod uwagę równoważniki nawozowe, które określają działanie składnika pokarmowego zawartego w gnojowicy w odniesieniu do nawozów mineralnych. Wynoszą one w przypadku azotu 30–70, fosforu 100, a dla potasu 50–90. Zależą one głównie od rodzaju gleby i gatunku uprawianej rośliny, a także terminu aplikacji nawozu.

Równoważniki nawozowe są tym wyższe, czyli działanie gnojowicy jest tym lepsze, im gleba jest cięższa, im dłuższy jest okres wegetacji roślin oraz im krótszy jest okres pomiędzy aplikacją nawozu a siewem lub sadzeniem roślin. Dla przykładu jeżeli równoważnik nawozowy dla azotu wynosi 50 oznacza to, że 100 kg azotu w gnojowicy ma taki sam efekt nawozowy jak 50 kg azotu zastosowanego w nawozach mineralnych.

Dawka gnojowicy  – jak obliczyć

Dawka nawozu = (a*b)/(c*r), gdzie:

a – planowana dawka azotu zastosowana w nawozach mineralnych (kg/ha),

b – procentowa ilość azotu zastosowana w gnojowicy (%),

c – ilość azotu w gnojowicy (kg/t),

r – równoważnik nawozowy dla azotu w gnojowicy.

Gnojowica może być stosowana, w zależności od potrzeb, po zbiorach roślin lub też przed ich siewem względnie sadzeniem. Nie zaleca się jej aplikacji w okresie znacznie poprzedzającym pojawienie się roślin na polu, ponieważ może to przyczynić się do znacznych strat azotu, szczególnie w przypadku gleb lekkich, zwłaszcza przy wystąpieniu dużych opadów atmosferycznych.

SDF baner ciągnik
Baner Syngenta
Baner webinarium konopie
POZ 2024 - baner

ZOSTAW KOMENTARZ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Najpopularniejsze artykuły
NAJNOWSZE WIADOMOŚCI
[s4u_pp_featured_products per_row="2"]
INNE ARTYKUŁY AUTORA




ARTYKUŁY POWIĄZANE (TAG)

NAJNOWSZE KOMENTARZE

Newsletter

Zapisz się do Rolniczego Newslettera WRP.pl, aby otrzymywać informacje o tym co aktualnie najważniejsze w krajowym i zagranicznym rolnictwie.