Burak cukrowy wykazuje bardzo dużą wrażliwość na niedobór boru i manganu. Dokarmianie dolistne buraka cukrowego mikroelementami zalecane jest od momentu wytworzenia przez roślinę 4 – 10 dobrze rozwiniętych liści do zwarcia międzyrzędzi.
Obserwowana w ostatnim czasie redukcja stosowania nawożenia organicznego w uprawie roślin skutkuje zmniejszeniem wprowadzania do gleby wielu ważnych dla prawidłowego wzrostu i rozwoju buraka cukrowego mikroelementów. Dostarczanie roślinom niezbędnych mikroskładników, przy odpowiednim poziomie nawożenia azotem, fosforem i potasem, warunkuje uzyskanie wyższego plonu roślin o lepszych parametrach jakościowych. Burak cukrowy wykazuje bardzo dużą wrażliwość na niedobór boru i manganu.
Dokarmianie dolistne buraka cukrowego mikroelementami zalecane jest od momentu wytworzenia przez roślinę 4 – 10 dobrze rozwiniętych liści do zwarcia międzyrzędzi.
Dokarmianie borem
W uprawie buraka cukrowego z mikroelementów szczególną rolę odgrywa bor, który pobierany jest w ilościach od 600 do 700 g z 1 ha. Największe zapotrzebowanie na ten pierwiastek występuje w młodych tkankach buraka, w których intensywnie przebiegają procesy metaboliczne.
Bor wpływa na zwiększenie plonów korzeni buraka cukrowego oraz na poprawę jego parametrów jakościowych, w tym przede wszystkim na zawartość cukru w korzeniach. Odgrywa istotną rolę przy regulacji zawartości substancji melasotwórczych, azotanów i auksyn w buraku. Uczestniczy w syntezie i transporcie węglowodanów w roślinie.
Najlepsze efekty uzyskuje się w efekcie stosowania boru przed pojawieniem się objawów jego niedoboru na roślinach, bowiem zmniejsza to prawdopodobieństwo wystąpienia strat w plonie korzeni buraka cukrowego.
Niedobór boru u buraka wiąże się z obniżeniem plonowania roślin, zmniejszeniem zawartości cukru w korzeniu, jak również zwiększeniem zawartości substancji melasotwórczych. Objawem jego niedoboru na roślinach jest zgorzel liści sercowych.
Dokarmianie manganem
Burak cukrowy charakteryzuje się dużymi potrzebami pokarmowymi w stosunku do manganu, stanowiącego mikroelement o największym znaczeniu w uprawie tej rośliny, który pobierany jest w ilości około 350 g z powierzchni 1 ha.
Optymalne zaopatrzenie buraka w mangan prowadzi do zwiększenia plonów korzeni, bowiem pierwiastek ten bierze udział w aktywacji enzymów, uczestniczących w procesie fotosyntezy, metabolizmie azotowym oraz w syntezie lignin.
Niedobór manganu prowadzi do ograniczenia rozwoju korzeni buraka cukrowego oraz zmniejszenia plonu cukru, a także zwiększenia ilości substancji melasotwórczych w korzeniach. Deficyt manganu na roślinach buraka cukrowego objawia się występowaniem na młodych liściach żółtych plam. Dodatkowo liście są wyprostowane i trójkątne i może dochodzić do ich perforacji.
