Przędziorek chmielowiec w buraku coraz liczniejszy

Burak silnie zaatakowany przez przędziorki; fot. J. Piszczek

IOR-PIB informuje o ekspansji przędziorków na plantacjach buraka cukrowego. Pojedyncze sztuki osobników dorosłych oraz jaj przędziorka chmielowca monitorowano na plantacjach buraczanych w gminach: Lwówek, Kamieniec, Kuślin, Niechanowo, Czempiń oraz Grodzisk Wielkopolski.

Występowanie przędziorka chmielowca (osobników dorosłych, jaj oraz larw roztocza) na buraku cukrowym stwierdzono na monitorowanych plantacjach w województwach: wielkopolskim, powiat: Niechanowo, Ostrów Wlkp., Nowe Skalmierzyce i Środa wlkp.. Ponadto szkodnika odnotowano w woj. kujawsko-pomorskim w powiatach: Brodnica i Golub-Dobrzyń i woj. warmińsko-mazurskim w powiatach: Iława, Ostróda i Nowe Miasto Lubawskie oraz w pomorskim w powiecie kwidzyńskim, informuje w swoim komunikacie IOR-PIB.

Do walki z przędziorkiem chmielowcem wykorzystuje się akarycydy, np. preparat Ortus 05 SC, który stosuje się w dawce 1,5-1,8 l/ha (z dodatkiem adiuwanta Slippa 0,05 proc. przy niższej dawce) od fazy całkowitego zakrycia międzyrzędzi do końca wzrostu korzeni (BBCH 39−49) z zachowaniem okresu karencji, wynoszącego 28 dni. Działanie insektobójcze na poziomie 30-50 proc. uznaje się za skuteczne. Roślin buraka cukrowego (korzeni/liści) traktowanych środkiem nie powinno przeznaczać się na paszę dla zwierząt.

Uszkodzenia powodowane przez przędziorka chmielowca zauważymy od brzegów plantacji i najczęściej placowo. W miejscach występowania szkodnika przeprowadza się zabieg chemicznego zwalczania.

Przędziorek chmielowiec żeruje po obu stronach liści. Na górnej stronie blaszki liściowej widoczne są uszkodzenia w postaci drobnych, jasnych plamek tworzących mozaikę. Natomiast na dolnej stronie liścia zauważyć można delikatne oprzędy. Później uszkodzone liście ulegają deformacji, brunatnieją i stopniowo zasychają.

Przędziorki wysysają soki z liści i osłabiają aparat asymilacyjny. Osłabiają w ten sposób rośliny i proces fotosyntezy. Ich obecność może doprowadzić do zmniejszenia masy korzeni o ok. 25 proc. Na skutek ich żerowania  dochodzi do zahamowania wzrostu oraz rozwoju roślin, co z kolei prowadzi do spadku plonu korzeni i mniejszej zawartości cukru.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności