Najczęściej dawka azotu w uprawie kukurydzy zawiera się w przedziale od 140 do 200 kg N/ha. Nie należy jednak stosować nadmiernych dawek tego składnika.
Kukurydza w celu wytworzenia 1 tony ziarna z odpowiednią ilością słomy pobiera z gleby około 29 kg azotu. Do prawidłowego wzrostu i rozwoju wymaga ona też dużych ilości potasu, gdyż na wyprodukowanie 1 tony ziarna z odpowiadającą mu ilością słomy pobiera około 33 kg K2O. Pozostałe makroskładniki, a mianowicie fosfor, magnez oraz wapń pobierane są przez kukurydzę w mniejszych ilościach.
Azot jest najbardziej plonotwórczym składnikiem nawozowym w uprawie kukurydzy, stąd też odpowiednie nawożenie tym pierwiastkiem przy dobrym zaopatrzeniu kukurydzy w pozostałe makro- oraz mikroelementy prowadzi do uzyskania największych przyrostów plonów oraz wpływa na poprawę ich parametrów jakościowych. Przy dobrym zaopatrzeniu kukurydzy w azot dochodzi do szybkiego wzrostu masy roślinnej. Pierwiastek ten wpływa również na różnicowanie się poszczególnych organów roślinnych, stanowiących element strukturalny plonu. Bardzo ważny jest wpływ azotu na ilość i jakość białka gromadzonego w ziarnie kukurydzy. Odpowiednie nawożenie azotowe wpływa również korzystnie na cechy jakościowe ziarna, w tym między innymi na skład frakcyjny i aminokwasowy białka.
Najczęściej dawka azotu w uprawie kukurydzy zawiera się w przedziale od 140 do 200 kg N/ha. Nie należy stosować nadmiernych dawek tego składnika, ponieważ zbyt wysokie nawożenie azotowe może skutkować tworzeniem przez kukurydzę dużej ilości zielonej masy, lub też prowadzić do wytworzenia dużej ilości kolb, które w późniejszym okresie nie będą mogły się odpowiednio rozwinąć. Dodatkowo zbyt wysokie dawki azotu wpływają na wydłużenie okresu wegetacji roślin, co w konsekwencji skutkuje podwyższoną wilgotnością ziarna podczas zbioru roślin.
Najintensywniejsze pobieranie azotu przez kukurydzę ma miejsce na kilka dni przed kwitnieniem wiech i wzrasta aż do momentu dojrzewania roślin. W okresie od kwitnienia do uzyskania pełnej dojrzałości kukurydza pobiera ponad połowę całkowitej dawki azotu. Pobieranie azotu przez rośliny w znacznym stopniu uzależnione jest od występujących warunków termicznych, bowiem przy temperaturze poniżej 5°C następuje ograniczenie pobierania tego makroelementu. Analogicznie jak w przypadku innych składników pokarmowych, kukurydza w okresie do 3 liści korzysta z azotu pochodzącego przede wszystkim z ziarna siewnego. Występujące często w tym okresie niskie temperatury, a szczególnie przymrozki, mogą w dużym stopniu przyczyniać się do zahamowania pobierania przez kukurydzę składników z bielma. Natomiast w temperaturze wyższej niż 15ºC pobieranie azotu z gleby przez kukurydzę ulega wyraźnemu wzrostowi.
