Postulaty KRIR odnośnie do WPR po 2020 r.

W związku z trwającą dyskusją o zmianach Wspólnej Polityki Rolnej na okres po 2020 roku oraz przeglądem wieloletnich ram finansowych UE przedstawiamy  postulaty samorządu rolniczego, do których należy dążyć w negocjacjach na forum UE.Krajowa Rada Izb Rolniczych wnioskuje  do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Krzysztofa Jurgiela o przyjęcie propozycji samorządu rolniczego w zakresie priorytetów odnośnie do Wspólnej Polityki Rolnej po 2020 r.

Mając na uwadze niestabilność na poszczególnych rynków rolnych i globalne wyzwania gospodarki żywnościowej – Wspólna Polityka Rolna UE po 2020 r.  powinna być silna i zapewniać nadal bezpieczeństwo dostaw wysokiej jakości żywności, a także powodować wspieranie konkurencyjności  żywności europejskiej na światowych rynkach, stabilizując warunki prowadzenia gospodarstw rolnych  a jednocześnie nadal zapewniać zrównoważony rozwój obszarów wiejskich, dbając o środowisko i klimat.

  1. Dlatego samorząd rolniczy opowiada się za silnym budżetem na WPR, który gwarantować będzie wspólnotowość WPR w wymiarze również finansowym.
  2. Należy utrzymać dotychczasowe trzy komponenty WPR (wspólną organizację rynków rolnych, płatności bezpośrednie i II filar).
  3. Samorząd rolniczy domaga się dalszego wyrównywania płatności bezpośrednich pomiędzy państwami członkowskimi.
  4. Powinna być zapewniona możliwość dalszego stosowania w przyszłości po roku 2020 Systemu jednolitej płatności obszarowej SAPS.
  5. Należy dążyć do utrzymania powiązania części płatności bezpośrednich z produkcją w wybranych sektorach rolnych.
  6. W płatnościach bezpośrednich należy dążyć do utrzymania możliwości preferencji dodatkowego wsparcia dla małych i średnich gospodarstw rolnych.
  7. Nie należy dokonywać zasadniczych zmian w systemie płatności bezpośrednich a ewentualne zmiany powinny zapewnić uproszczenia dla rolników nie dla urzędników i ukierunkowane powinny być na podstawowe funkcje polityki rolnej i nowe wspólnotowe wyzwania, z uwzględnieniem specyfiki i doświadczeń rolnictwa poszczególnych krajów UE. Opowiadamy się za niedokonywaniem zmian w zakresie zazielenienia w płatnościach bezpośrednich.  Ewentualna zmiana wymogów w tym zakresie powinna wynikać z wnikliwej oceny dotychczasowych doświadczeń i szerokiej dyskusji biorąc pod uwagę różne uwarunkowania klimatyczne krajów członkowskich UE. Zazielenienie płatności bezpośrednich w WPR 2014-2020 jest skutecznym instrumentem promowania celów środowiskowych UE i jest wynikiem kompromisu pomiędzy wyzwaniami WPR jak wsparcie dochodów rolniczych a dbanie o środowisko i klimat.
  8. II filar WPR po roku 2020 powinien mieć silny budżet, aby pozostać ważnym elementem wielu polityk UE (w tym polityki spójności), wspierających rozwój obszarów wiejskich.
  9. Powinny zostać zachowane kryteria podziału środków na II filar jak w WPR 2014-2020, a jego unijne finansowanie wzmocnione, przy jednoczesnym zwiększeniu zaangażowania pozostałych polityk unijnych na rzecz rozwoju obszarów wiejskich.
  10. Ważnym elementem rozwoju obszarów wiejskich w ramach II filaru WPR powinno być zwiększenie konkurencyjności i innowacyjności szeroko definiowanego sektora rolno-żywnościowego.
  11. II filar WPR jest ważnym narzędziem realizacji europejskich celów w zakresie ochrony środowiska i przeciwdziałania zmianom klimatu.
  12. Wprowadzanie do II filaru WPR Instrumentów finansowych powinno raczej charakter uzupełnienia filaru wobec nadal podtrzymania wiodącej roli dofinansowania działań PROW.
  13. Uproszczenia zasad wdrażania programów rozwoju obszarów wiejskich powinny być kierowane przede wszystkim na uproszczenia dla rolników i zmniejszenie biurokracji.
  14. Instrumenty wspólnej organizacji rynków rolnych powinny być aktywnie wykorzystywane i szybko wprowadzane, aby skuteczniej przeciwdziałać sytuacjom kryzysowym na rynkach rolnych.
  15. Konieczne są działania ukierunkowane na wzmocnienie siły przetargowej producentów rolnych i przetwórców w łańcuchu żywnościowym.
  16. W WPR po 2020 r. należy uwzględnić wsparcie dla alternatywnych kanałów dystrybucji, krótkich łańcuchów dostaw oraz lokalnych rynków, które wspierają produkcję lokalną, tradycyjną i ekologiczną oraz wzmacniają udział rolników w łańcuchu dostaw żywności.
  17. Należy wykorzystywać dostępne instrumenty kształtujące popyt na unijne artykuły rolno-spożywcze i zdrowe nawyki żywieniowe konsumentów poprzez istniejące już rozwiązania w zakresie wspólnej organizacji rynków rolnych, które powinny w większym stopniu być wykorzystywane.

Źródło: KRIR