Unia Europejska odnotowała gorsze zbiory winogron stołowych. Spadek wynosi aż 16%, w porównaniu do poprzedniego sezonu. Niestety, tendencja ta utrzymuje się już od lat. Czy faktycznie konsumpcja spada, czy istnieje inny powód takiej sytuacji?
W sezonie 2014/2015 spodziewane zbiory winogron stołowych w państwach unijnych to około 1,627 mln ton wobec 1,935 mln ton poprzednim sezonie – odnotowano więc 16% spadek zbiorów. Kraje unijne są czołowymi, tuż obok Chin i Iranu, producentami winogron stołowych na świecie, a około 93% unijnych zbiorów to te pochodzące z trzech państw – Włoch, Hiszpanii oraz Grecji.
Ostatnie dziesięć lat to okres znacznej redukcji w zbiorach tych owoców w państwach UE – rosnące koszty oraz coraz mniej opłacalna produkcja to, między innymi, najważniejsze powody spadku upraw. W omawianym sezonie 2014/2015, największy spadek produkcji odnotowano w Bułgarii – o ponad 40%, Włoszech – o 20% oraz we Francji – o 16%. Największym unijnym producentem winogron są Włochy z aktualnym wynikiem 960 tys. ton wobec 1200 tys. ton w poprzednim sezonie.
W bieżącym sezonie łączna konsumpcja we wszystkich krajach UE to około 2,03 mln ton, a około 23% stanowi konsumpcja winogron importowanych z półkuli południowej – głównie w pierwszym półroczu. Największym unijnym konsumentem są Włosi, a tuż za nimi plasują się Niemcy, Brytyjczycy, Grecy, Hiszpanie oraz Francuzi i Rumuni.
Kraje unijne są netto importerem winogron – w poprzednim sezonie wielkość zakupów wyniosła ponad 567 tys. ton, z czego najwięcej stanowiły owoce z RPA i Chile. Spore ilości to owoce sprowadzone z Peru – ponad 55 tys. ton, czy tez z Indii, Egiptu i Brazylii. Największe ilości importowanych owoców kierowane są na rynek holenderski, niemiecki i brytyjski. W minionym sezonie 2013/2014 unijny eksport winogron do państw trzecich oszacowano na 141,3 tys. ton, z czego najchętniej wysłano towar do Rosji – niecałe 42 tys. ton oraz do Szwajcarii i na Białoruś.
Natomiast w przypadku eksportu do pozostałych państw wspólnotowych najwięcej winogron wysłali Włosi – w sumie niecałe 501 tys. ton, w tym ponad 115 tys. ton do Niemiec, do Francji ponad 100 tys. ton oraz do Polski 58 tys. ton.
Renata Struzik, źródło: FAMMU/FAPA
