Zniesienie kwot cukrowych ma coraz więcej przeciwników

Zniesienie kwot produkcyjnych na cukier i izoglukozę w Unii Europejskiej ma mieć negatywne skutki dla gospodarek krajów rozwijających się, które do tej pory czerpały korzyści z preferencyjnego dostępu do unijnego rynku cukru – taką opinię przedstawiła brytyjska organizacja charytatywna Fairtrade Foundation (FF).

Kwoty produkcyjne na cukier i izoglukozę mają być zniesione w październiku 2017 roku. Co prawda preferencje dla krajów EPA-EBA (państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP), z którymi Wspólnota ma podpisane porozumienia bilateralne oraz państw, które są beneficjentami porozumienia „Wszystko prócz broni”) wciąż będą obowiązywać, ale brak limitów produkcyjnych spowoduje spory wzrost wytwarzania tego surowca wewnątrz Unii i w konsekwencji ograniczenie jego importu.
 
Jak podkreśla FF, biedne kraje trzecie stracą dochodowy rynek zbytu, ponieważ nawet pomimo obserwowanego od blisko dwóch lat spadku cen cukru w UE, są one i tak wyższe od giełdowych. 
 
Zniesienie kwotowania tego surowca mogą doprowadzić do zaprzestania produkcji cukru w wielu krajach AKP, przez co nawet 200 tys. osób straci pracę i popadnie w biedę.
 
Jak zauważa FAMMU/FAPA, po październiku 2017 roku eksport cukru z Mozambiku i Suazi ma zmniejszyć się o 5-7%, właśnie ze względu na zmiany na unijnym rynku. Starty z tego powodu w tych dwóch państwach mają wynieść ponad 40 mln dolarów. Dodatkowo, związek plantatorów trzciny cukrowej z Suazi podkreśla, że do tej pory, przez ostatnie lata Wspólnota zachęcała plantatorów z AKP, aby uprawiali oni trzcinę cukrową i dostarczali ja do Europy. W związku z tym, wywóz cukru z Suazi do UE stanowi 39% eksportu ogółem. W związku z tym faktem, nie ma się co dziwić, że obawiają się oni zmian na unijnym rynku i uważają, że Unia nagle pozostawi ich samym sobie.
 
Plantatorzy z Suazi zwracają także uwagę na fakt, że unijni rolnicy otrzymują różnego typu wsparcie, a oni nie dostaną żadnych świadczeń od UE z tytułu zniesienia kwotowania produkcji cukru. Ale w tym akurat przypadku Unia nie powinna mieć wobec nich żadnych zobowiązań, w końcu kraje te nie należą do Wspólnoty, a przecież jej zadaniem jest przede wszystkim wspieranie krajów członkowskich i unijnych rolników – w końcu to leży w jej interesie.
 
Renata Struzik, źródło: FAMMU/FAPA