Zaraza ziemniaka – technika aplikacji

Istotnym czynnikiem mającym wpływ na efektywność ochrony plantacji ziemniaka przed zarazą oraz wielkość i jakość zbieranego plonu bulw, poza doborem fungicydu i jego dawki, jest technika i jakość wykonania nalistnej aplikacji środka ochrony roślin.

Choroba w sprzyjających warunkach (wysoka wilgotność i temperatura powietrza w granicach 12-18oC) może w bardzo szybkim czasie doprowadzić do całkowitego zniszczenia powierzchni asymilacyjnej roślin ziemniaka (liście i łodygi), a plantacja wygląda jak spalona i może dochodzić do wtórnego zachwaszczenia.
Początkowo są to pojedyncze, żółtawe plamy, zwykle na wierzchołkach lub brzegach liści. W miarę rozwoju choroby plamy nekrotyczne, koloru brunatno-brązowego, obejmują całe liście. Zaraza niszczy liście, wtórnie łodygi a na końcu całe rośliny.
Chemiczna ochrona plantacji przed zarazą ziemniaka polega na profilaktycznym (zapobiegawczym) lub interwencyjnym stosowaniu fungicydów na plantacjach. Ochrona chemiczna ma na celu utrzymywanie poziomu porażenia chorobą poniżej progu szkodliwości (produkcyjności roślin) oraz zapobiegania rozprzestrzeniania się jej na sąsiednie rośliny (plantacje). O efektywności ochrony chemicznej decyduje: właściwy termin wykonania pierwszego i kolejnych zabiegów, dobór fungicydu i jego dawki oraz jakość aplikacji.
Dobór fungicydu zależy od fazy rozwojowej rośliny ziemniaka. We wczesnych fazach rozwojowych roślin, gdy przyrost masy liściowej jest stosunkowo powolny a występuje konieczność chemicznej ochrony plantacji, można z powodzeniem zastosować zapobiegawczo fungicydy o działaniu kontaktowym (powierzchniowym) lub wgłębnym.
W momencie rozpoczęcia przez rośliny intensywnego przyrostu części nadziemnych (od początku zwierania się roślin w rzędzie) należy zastosować fungicydy o działaniu systemicznym (układowym) lub układowo-wgłębnym, które łatwo przemieszczają się w roślinie, w celu ochrony nowych przyrostów.
Po zakończeniu przez rośliny ziemniaka intensywnego wzrostu i rozwoju części nadziemnych (po przekwitnięciu roślin) można stosować środki o działaniu powierzchniowym (kontaktowym) lub wgłębnym w celu utrzymania warstwy ochronnej przed dalszymi infekcjami patogena.
Pod koniec okresu wegetacji, do ostatniego zabiegu należy zastosować środki ochrony roślin, które są zalecane do ochrony bulw przed zarazą ziemniaka a w swoim składzie zawierają: cjazofamid, fuazynam lub mieszaninę chlorowodorku propamokarbu z fluopikolidem oraz zoksamidu z mankozebem.
Technika aplikacji
Istotnym czynnikiem mającym wpływ na efektywność ochrony plantacji ziemniaka przed zarazą oraz wielkość i jakość zbieranego plonu bulw, poza doborem fungicydu i jego dawki, jest technika i jakość wykonania nalistnej aplikacji środka ochrony roślin. Dotychczasowe (tradycyjne) techniki stosowania fungicydów wykorzystywane w uprawach ziemniaka wprowadzają środek chemiczny przede wszystkim na powierzchnię liści. Dolna powierzchnia liści oraz łodygi, szczególnie przy bujnie rozwiniętej naci, pozostaje niechroniona. Ponadto stosowane do niedawna powszechnie w opryskiwaczach polowych rozpylacze wirowe wytwarzają bardzo drobne krople, które są bardzo podatne na znoszenie przez wiatr. W celu podniesienia efektywności wykonywanego zabiegu fungicydowego zaleca się używać w opryskiwaczach różnych rodzajów rozpylaczy płaskostrumieniowych, takich jak:
– z zabezpieczaniem przed znoszeniem,
– dwustrumieniowe – lepsza penetracja łanu przez ciecz roboczą,
– eżektorowe (z dodatkową komorą powietrza – krople są mniej podatne na znoszenie).
Dodatkowo można w dużych opryskiwaczach (o szerokości roboczej powyżej 18 m) stosować belki robocze z dodatkowym strumieniem powietrza, co ma na celu jeszcze lepszą penetrację łanu przez środek ochrony roślin.
Równie ważną rolę w skuteczności działania środka ochrony roślin, jak technika wykonania zabiegu, ma też wielkość kropli oraz ilość użytej wody na daną powierzchnię plantacji. Większość producentów fungicydów zaleca oprysk drobnokroplisty a ilość wody powinna zawierać się w granicach 200-400 l wody na hektar. Zwiększone ilości wody powinno się stosować na plantacjach o bujnie rozrośniętej naci i przy wyższej presji infekcyjnej patogena.
W trakcie aplikacji nalistnej środków ochrony roślin należy przestrzegać wszystkich zaleceń i ostrzeżeń zawartych na etykiecie preparatu. Zabieg wykonywać przy prędkości wiatru poniżej 4 m/s i temperaturze powietrza poniżej 25oC.

Mgr inż. Edward Bernat
IHAR-PIB Radzików, ZNiOZ Bonin

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności