Warzywa lubią miedź

0
1067

Niedobór miedzi uniemożliwia normalny rozwój roślin. Pierwiastek ten nie tylko ma pozytywny wpływ na uprawy ale jest też niezbędnym składnikiem pokarmowym. Niedobór w glebie i brak uzupełniania przez np. dokarmianie dolistne roślin powoduje nie tylko obniżkę plonu, ale zmniejsza też zawartość miedzi w paszach, warzywach i owocach. Nawozenie roślin miedzią podnosi jakość plonów przez wzrost zawartości chlorofilu, karotenu i witaminy C.

W przypadku niedoboru miedzi przyswajalnej w glebie, na liściach roślin występują zazwyczaj białe plamy, a wzrost roślin zostaje zahamowany. W warzywach miedź wpływa na poprawę właściwości przechowalniczych, np. marchwi i cebuli. Przy braku miedzi w pomidorach liście wykazują niebiesko-zielone zabarwienie, a owoce mają skłonność do pękania. Natomiast w papryce występują charakterystyczne pofałdowania brzegów liści, które w porównaniu z liśćmi dobrze odżywionymi są wąskie i wydłużone, a także często więdną. W marchwi występuje odbarwienie, zwijanie i zasychanie brzegów liści oraz zaburzenia we wzroście i wybarwieniu korzeni.

Na przyswajalność miedzi wpływa zawartość materii organicznej w glebie (im więcej materii organicznej, tym gorsza jest przyswajalność miedzi) oraz odczyn gleby (im większe jest zakwaszenie gleby, tym przyswajalność miedzi jest lepsza, ale wzrasta także tempo jej wymywania). Wapnowanie ogranicza przyswajalność miedzi i w pierwszej kolejności na jej niedobór reagują uprawy fasoli, kapusty, marchwi, cebuli, pietruszki, selera, sałaty, szpinaku, chrzanu i rabarbaru.

Zubożenie gleb w miedź, pomimo że jest to mikroelement mało ruchliwy, przebiega szybko i dlatego też coraz częściej spotkać można różne rośliny z objawami niedoborowymi miedzi. Doskonałą receptą staje się wówczas dokarmianie dolistne preparatami zawierającymi miedź, których oferta rynkowa jest dość bogata.