W zasiewach zbóż nie można zapominać o szkodnikach. Ekspert radzi

Przeazotowane rośliny są smaczniejsze dla mszyc, fot. Cz. Szewczuk

W niektórych latach, szczególnie w gospodarstwach z dużym udziałem zbóż, a także przy ograniczaniu uprawek roli, zwłaszcza głębszych orek, występują w dużym nasileniu w uprawach zbożowych szkodniki.

Podstawowe zboża atakowane są głównie przez mszyce, skoczki, skrzypionki i pryszczarki, niekiedy także łokasia garbatka, wciornastki i rolnice. Każdego roku zagrożenie zbóż poszczególnymi gatunkami może być inne. Przy sprzyjającej pogodzie (jesienią i wiosną), groźne dla zbóż są często mszyce, które w wyniku bezpośredniego żerowania (wysysania soków), nie tylko osłabiają rośliny, ale także przenoszą wirusy, wywołujące m.in. groźną chorobę żółtej karłowatości jęczmienia.

Niekiedy towarzyszą im skoczki, przenoszące inną chorobę wirusową – karłowatość pszenicy. Poza tym na wydzielinach mszyc, mogą rozwijać się grzyby sadzakowe, ograniczające powierzchnię asymilacyjną liści i możliwości fotosyntezy. Grzyby te wytwarzają także bardzo groźne dla ludzi i zwierząt mykotoksyny.  Mszyce można zwalczać zarówno profilaktycznie – odpowiednimi zaprawami, a także bezpośrednio w polu preparatami owadobójczymi, najlepiej niezwłocznie po ich obserwacji w łanie roślin.

Szkodliwe w uprawach zbóż są także skrzypionki, które żerują (larwy i osobniki dorosłe) wzdłuż nerwów liści, osłabiając ich powierzchnię asymilacyjną. Groźny może też być pryszczarek zbożowy, który żerując w pochwach liściowych, osłabia żywotność liści, skraca okres wegetacji i nalewanie ziarna, w wyniku czego ziarniaki nie osiągają pożądanej wielkości, tworzy się poślad. Racjonalnie prowadzone zabiegi agrotechniczne, w tym wykonywane orki oraz niszczenie samosiewów zbóż, ograniczają w dużym stopniu rozwój wielu szkodników, niemniej przy dużym ich nasileniu (przekroczeniu progu ekonomicznej szkodliwości) konieczna jest walka chemiczna.

 Z uwagi na coraz bardziej powszechne zjawisko uodporniania się szkodników (np. mszyc) na niektóre substancje czynne, walkę chemiczną należy prowadzić rozważnie, stosując przemiennie, selektywne preparaty z różnych grup chemicznych, uwzględniając także kolejne sezony wegetacyjne. Skuteczność zabiegów przeciwko szkodnikom i chorobom zależy w dużym stopniu od temperatury w trakcie wykonywania oprysku. Zbyt wysoka (ponad 250 C) powoduje szybkie odparowanie naniesionego roztworu, co znacznie osłabia skuteczność zabiegu.

Szkodniki, choroby, a także chwasty występują i atakują oziminy w większym nasileniu, przy ich zbyt wczesnym, choć często zalecanym terminie wysiewu.  Z uwagi na fakt wyraźnych zmian klimatu, terminy siewu należałoby skorygować (opóźnić) o 7-10 dni w stosunku do aktualnie zalecanych, a więc dla przykładu pszenicę ozimą wysiewać od 25 IX do 15 X, w zależności od rejonu kraju. Powinien także o tym decydować prognozowany na najbliższe dnie i tygodnie przebieg pogody, zwłaszcza opadów oraz związana z tym wilgotność gleby.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności