Ubój wymagany przez obrzędy religijne

Ustawa dopuszczająca ubój zwierząt wg szczególnych metod wymaganych przez obrzędy religijne, powinna zostać uchwalona przede wszystkim ze względu na szacunek dla ponad tysiącletniej tradycji grup wyznaniowych i religijnych, poszanowanie praw mniejszości narodowych i etnicznych – co gwarantują art. 53. i art. 35. Konstytucji RP, a także ze względu na niezgodność polskiego prawa z Kartą praw podstawowych UE.

Ponadto, utrzymanie zakazu uboju zwierząt bez ogłuszania może spowodować likwidację ok. 4-5 tys. miejsc pracy w zakładach ubojowych i przetwórczych, zmniejszenie dochodów kilkudziesięciu tysięcy rolniczych rodzin, utratę rynków zbytu i zmniejszenie dochodów z eksportu i przeniesienie produkcji do innych państw członkowskich UE, gdzie taki ubój jest dozwolony.
Ubój zwierząt bez ogłuszania stosowany jest w ponad 20. państwach członkowskich Unii Europejskiej, w tym w ok. 10. zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1099/2009, które weszło w życie 1 stycznia br. Polska należy do grupy państw, które chcą stosować wyższe standardy od tych zawartych w rozporządzeniu Rady (WE). Dotyczą one: wyeliminowania z uboju klatek obrotowych; wdrożenia systemu pozwoleń na ten rodzaj uboju wydawanych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii; prowadzenia uboju, podlegającego szczegółowej ewidencji zwierząt ubijanych według metod wymaganych przez obrzędy religijne, tylko w obecności urzędowego lekarza weterynarii.
Poprzez stosowanie tych wyższych standardów Polska będzie dysponowała dokładną ewidencją ubijanych w ten sposób zwierząt oraz informacją na potrzeby jakich związków religijnych jest on prowadzony.
Zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi spór, co do uchwalenia w/w ustawy, związany jest także z walką o przejęcie tego uboju i wynikających z niego korzyści przez inne państwa, już go prowadzące.
Źródło: MRiRW