Kukurydza jest rośliną pochodzenia subtropikalnego i ma swoje wymagania względem temperatury. Przed siewem niezbędny jest pomiar temperatury gleby i uwzględnienie prognozy pogody.
W analogicznym czasie ubiegłego roku i dwa lata temu gros rolników było już po siewach kukurydzy. Nic więc dziwnego, że w tym panuje pewne napięcie w oczekiwaniu na odpowiednie warunki do siewu. Obecnie wchodzimy w III dekadę kwietnia, która z doniesień literatury uznawana jest za optymalny termin siewu kukurydzy.
Kukurydzę najlepiej jest siać, gdy temperatura gleby mierzona na głębokości siewu osiągnie 8°C. W celu pomiaru temperatury wykopujemy dołek na głębokość kilkunastu cm, umieszczamy termometr (w dołku) w poprzek gleby, poziomo na głębokości wysiewu ziarna. Praktycznym wskaźnikiem fenologicznym rozpoczęcia siewu kukurydzy jest np. początek kwitnienia mniszka lekarskiego, czereśni, porzeczki czerwonej.
Przy dużych areałach uprawy kukurydzy plantatorzy ze względów organizacyjnych do siewu przystępują na ogół wcześnie, gdy temperatury gleby oscylują w okolicach 6°C. Wprawdzie na rynku są odmiany, które kiełkują już w takiej temperaturze, ale w takich warunkach proces ten przebiega powoli.
Przy temperaturze 6°C można pozwolić sobie na wysiew odmian o ziarnie typu flint, przy czym prognozy pogody powinny zapowiadać tendencję wzrostową temperatur. W przeciwnym wypadku lepiej wstrzymać się z siewem, aż gleba ogrzeje się na głębokości siewu do 8°C. Natomiast odmiany o ziarnie typu dent wymagają ogrzanego stanowiska, gleba na głębokości siewu powinna mieć ok. 10°C.
