Każde dostarczenie płodów rolnych przez producentów, ich grupy, organizacje albo zrzeszenia organizacji do pierwszego nabywcy, wymaga pisemnej umowy.
Z tego obowiązku wyłączeni są jedynie producenci prowadzący sprzedaż bezpośrednią. Umowa musi być sporządzona w formie pisemnej. Powinna ona zawierać: cenę za dostarczony towar – niezmienną lub obliczaną na podstawie określonych czynników (np. wskaźników odzwierciedlających zmiany na rynku). W umowie powinny znaleźć się również zapisy dotyczące ilości oraz jakości lub składu dostarczonych produktów rolnych. Dokument powinien określać: termin takich dostaw, okres obowiązywania umowy (ograniczony lub nieograniczony), klauzule dotyczące jej rozwiązania, szczegóły związane z terminami i procedurami płatności, ustalenia dotyczące odbioru lub dostawy produktów rolnych oraz przepisy mające zastosowanie w przypadku niedostarczenia towaru z przyczyn niezależnych – tzw. siły wyższej.
W sytuacji, gdy pierwszym odbiorcą nie jest przetwórca, umowa między kolejnymi nabywcami powinna być również zawierana na piśmie.
Według ministerstwa rolnictwa, podpisywanie umów ma wpłynąć na poprawę koordynacji i planowania działań w ramach łańcucha marketingowego, optymalizację kosztów wytwarzania oraz wzmocnienie pozycji zarówno producentów rolnych, jak i przedsiębiorstw skupujących ich produkty. Ma to na celu dostosowanie podaży do popytu, ograniczanie nieuczciwych praktyk handlowych i uporządkowanie relacji między producentami, a przetwórcami i handlowcami.
Nowelizacja ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych została przyjęta przez Radę Ministrów 26 maja.
