Płyty warstwowe w modernizacji dachu

Często naprawa elementu budynku inwentarskiego ma duży zakres i wskutek ogólnych zmian technologiczno-materiałowych przybiera charakter modernizacji. Wynika to także z konieczności dostosowania elementów budynku oraz całego obiektu do współczesnych wymagań technicznych i użytkowych. Zachodzi potrzeba znalezienia i zastosowania materiałów, które w szybki, tani i technicznie uzasadniony sposób pozwolą doprowadzić budynek inwentarski do stanu, w którym będzie można korzystać z obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Przykładem takich materiałów są płyty warstwowe.

W budynkach inwentarskich najbardziej kłopotliwym i najczęściej modernizowanym elementem jest dach. Ze względu na warunki sanitarne, przy dużym stężeniu amoniaku i uryny, szczególnie zwłaszcza przy konstrukcji drewnianej zalecane było odseparowanie części technologicznej budynku od konstrukcji dachu i zastosowanie tzw. stropodachu. Stropodach chroni budynek przed warunkami atmosferycznymi, zabezpiecza konstrukcję przed wahaniami temperatury zapewniając komfort cieplny i właściwe warunki mikroklimatu wnętrza, przy jednoczesnym spełnieniu wymagań izolacyjności cieplnej, asekuruje elementy konstrukcji przed uszkodzeniami, które
wynikają z obecności wilgoci technologicznej i użytkowej oraz nadmiernej absorpcji wilgoci przez materiały, spełnia funkcję ochrony przeciwpożarowej szczególnie ważnej w odniesieniu do stropodachów lekkich.

Aby modernizacja dachu spełniła powyższe warunki oraz remont nie pochłonął zbyt dużo czasu można zastosować nowoczesny i efektywny system lekkiej obudowy jakim jest płyta warstwowa z rdzeniem ze sztywnej pianki poliuretanowej. Płyty warstwowe stosowane są w budownictwie już od kilkudziesięciu lat.

W obiektach inwentarskich, w renowacji czy naprawie – można wybrać kilka wariantów.
1. Wymiana zewnętrznej warstwy izolacyjnej, czyli pokrycia dachu – w systemie stropodachu z istniejącym sufitem podwieszanym. W tym wypadku można zastosować płytę warstwowa dachową ze sztywnym 5-garbowym trapezowym profilowaniem górnym, z ociepleniem o niewielkiej grubości ok. ł0-40 mm, z powłokami zewnętrznymi z blachy w celu uniknięcia zjawiska kondensacji pary wodnej na wewnętrznych okładzinach dachu.

2. Wymiana pokrycia dachu – w systemie jednowarstwowym. Polecane są płyty dachowe o zwiększonej grubości rdzenia tj. od 80-100 mm w zależności od typu budynku inwentarskiego i jego zapotrzebowania na ciepło – sugerowane jest zastosowanie okładziny wewnętrznej z folii aluminiowej lub laminatu (fiberglassu).

3. Wymiana sufitu podwieszanego w systemie tzw. Stropodachu. Wybiera się płytę ścienną z okładzinami zewnętrznymi z blachy i grubości rdzenia w zależności od zastosowanej warstwy zewnętrznej dachu najczęściej jednak o grubości rdzenia izolacyjnego 40-60mm.

4. Docieplenie ścian zewnętrznych. Zastosowanie płyty warstwowej jako docieplenie obiektu jest najszybszym i najbardziej praktycznym rozwiązaniem.

5). Docieplenie ścian wewnętrznych. Stosowane jest najczęściej w przypadku budynków inwentarskich zaadoptowanych po innych obiektach. Docieplając budynek płytami poliuretanowymi uzyskuje się wysokiej jakości powierzchnię ścian wewnętrznych, co pozwala utrzymać kurnik w czystości, zgodnie z coraz bardziej surowymi normami sanitarnymi

Płyta warstwowa daje liczne możliwości w renowacji oraz wznoszeniu nowych obiektów. Niezależnie od warunków pogodowych umożliwia szybki i prosty montaż zarówno w układzie poziomym, jak i pionowym, a niektóre jej rodzaje mogą być stosowane również w konstrukcjach samonośnych sufitów podwieszanych.
Wrp.pl na podst. mat. Alfapanel