Orka przedzimowa – termin wykonania, głębokość  i cel. Ekspert radzi

Fot. Cz. Szewczuk

Orka przedzimowa (ziębla) wykonywana jest późną jesienią (od drugiej połowy października do połowy grudnia) pod rośliny jare. Jest to orka głęboka wykonywana na 25-30 cm, a nawet (jeśli to możliwe) do 35 cm. Jej miąższość zależna jest od warunków siedliskowych (zwięzłości i wilgotności gleby) i przewidywanej uprawy następczej.

Zwykle głębiej orze się pod rośliny głębiej korzeniące się (okopowe korzeniowe, np. burak, marchew i inne rośliny warzywne oraz bobowate drobno- i grubonasienne, czyli koniczyny, lucerny, strączkowe), niż pod ziemniaki, a zwłaszcza pod zboża. Głębsza orka wskazana jest też do likwidacji zbitej podornej warstwy gleby, tzw. podeszwy płużnej.

Podczas jej wykonywania należy mieć na uwadze fakt, by pozostawić rolę przed zimą w ostrej, wysztorcowanej skibie. Umożliwia to właściwy stosunek głębokości do szerokości prowadzonej orki, przeciętnie 1:1,3. Tak więc wykonując orkę na głębokość 30 cm, szerokość odkładanej skiby powinna wynosić średnio 39 cm.

Wysztorcowana skiba sprzyja gromadzeniu śniegu i wody, ogranicza szkodliwość agrofagów (chorób i szkodników), często także chwastów, których nasiona przemieszczają się zbyt głęboko, by skiełkować w następnym roku. Poza tym  wydobywane są z głębszych warstw wymyte wcześniej i nie zawsze dostępne dla roślin, składniki pokarmowe.

Mroźne zimowe powietrze penetrujące głębszą warstwę wyoranych skib i podskibia, wywiera także dobroczynny wpływ na właściwości fizyczne gleby (jej strukturę). Orkę przedzimową najlepiej wykonać pługiem bezzagonowym (obracalnym), by ograniczyć jałowy przebieg i czas na jej wykonanie, zmniejszyć ugniatanie uwroci i zużycie paliwa. Reasumując celem orki przedzimowej jest:

– głębokie spulchnienie roli, w tym likwidacja podeszwy płużnej,

– zwiększenie pojemności wodnej gleby i przemieszczania wody w profilu glebowym,

– wydobycie na powierzchnię gleby najdrobniejszych frakcji gleby (pyłowych i ilastych),

– wydobycie na powierzchnię gleby wypłukanych i niedostępnych dla roślin składników pok.,

– zniszczenie agrofagów (patogenów chorób i szkodników) oraz głębokie przyoranie nasion

chwastów i rozłogów, np. perzu, co uniemożliwia lub utrudnia ich wschody,

– przyoranie nawozów naturalnych, organicznych (np. zielonych) i mineralnych (głównie P K),

– ułatwienie i przyśpieszenie wykonania uprawek wiosennych,

Jednak orka zimowa traktowana jest przez ekonomistów, jako najbardziej energo- i pracochłonna uprawa. Sprzyja także erozji wodnej i wietrznej, przyspiesza mineralizację materii organicznej oraz ogranicza aktywność biologiczną gleb, np. rozwój dżdżownic, stąd nie zawsze jest polecana, zwłaszcza pod płycej korzeniące się zboża. Niemniej przynajmniej raz na  3-5 lat  powinna być wykonywana, zwłaszcza pod głębiej korzeniące się rośliny okopowe, warzywne i wiele innych, z korzyścią dla rozwoju systemu korzeniowego, poprawy właściwości fizycznych i chemicznych gleby oraz plonowania roślin.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności