Optymalny termin zbioru kukurydzy na kiszonkę

Optymalny termin zbioru kukurydzy na kiszonkę przypada, gdy sucha masa całej rośliny jest na poziomie 30 – 35 proc., a sucha masa ziarna ok. 45-50 proc. Zbiór takich roślin kukurydzy pozwala na dobre wykorzystanie energii pochodzącej ze skrobi i włókna. Podpowiadamy, jak zidentyfikować optymalny termin zbioru kukurydzy na kiszonkę.

Optymalny terminem zbioru kukurydzy na kiszonkę przypada, gdy ziarno jest w fazie woskowej lub woskowo-szklistej. Wcześniejszy zbiór w fazie dojrzałości mlecznej nie jest wskazany, ponieważ zawartość suchej masy roślin nie przekracza 20 proc., a w zebranej zielonce przeważają łodygi i liście, mniejszy jest udział kolb. O udziale kolby i ziarna w stosunku do całej masy rośliny decyduje faza dojrzałości kukurydzy w trakcie zbioru, dlatego pośpiech nie jest wskazany. W końcowym okresie wegetacji kukurydzy, przy normalnym przebiegu pogody zawartość suchej masy zwiększa się o 0,5 proc. dziennie, gdy jest bardzo ciepło – o 0,75 proc. dziennie.

Jak ustalić suchą masę kukurydzy?

Termin zbioru określa się na podstawie suchej masy całych roślin. Najlepiej do oceny wybrać rośliny z głębi pola i z różnych miejsc, aby odzwierciedlały rzeczywisty stan plantacji. Podpowiedzi, kiedy jest odpowiedni moment na koszenie kukurydzy udziela jej ziarno – odległość linii mlecznej od podstawy. Przepoławiając ziarno przyglądamy się linii mlecznej ziarna. Gdy znajduje się w odległości 2/3 od podstawy wówczas można szacować zawartość suchej masy w roślinie na poziomie ok. 28 proc., gdy jest w połowie ziarniaka na ok. 32 proc. Linia mleczna w odległości 1/3 od podstawy ziarniaka wskazuje na zawartość suchej masy w roślinie ok. 35 proc.

Dla potwierdzenia zwartości suchej masy można dokonać oceny laboratoryjnej domowym sposobem. Odważyć 1000 g reprezentatywnej zielonki. Ogrzewać ją w mikrofali co minutę sprawdzając wagę próbki. Do mikrofali wstawić dodatkowo szklankę wypełnioną wodą, co zapobiegnie spaleniu próbki. Czynność powtarzać do wysuszenia zielonki, czyli do momentu w którym przy kolejnym ważeniu waga próbki się nie zmieni. Uzyskany wynik – masa wysuszonej próbki w stosunku do świeżej masy zielonki informuje o zawartości suchej masy w proc. Przykładowo, gdy ze 1000 g zielonki otrzymujemy 330 g to zawartość suchej masy naszej próbki wynosi 33 proc.

Termin zbioru

Zbiór kukurydzy na kiszonkę można rozpocząć, gdy zawartość suchej masy jest na poziomie przynajmniej 28 proc. Należy pamiętać, że im więcej skrobi w kiszonce tym większa zawartość energii. Zbliżając się do 35 proc. suchej masy uzyskuje się więcej energii ze skrobi, ale mniej z włókna.

Aktualne ceny zbioru kukurydzy na kiszonkę

Przy późniejszym terminie zbioru , tj. w fazie dojrzałości powyżej 35 proc. suchej masy ziarno staje się szkliste, obniża się jakość włókna i pogarsza się strawność. Gdy zawartość suchej masy całych roślin przekroczy 37 proc. materiał przeznaczony na kiszonkę staje się suchy, twardy, trudny do rozdrobnienia i ubicia. W ubijanej masie trudno uzyskać warunki beztlenowe i często pozostaje powietrze. W takich warunkach z powodzeniem rozwijają się grzyby, zwiększa się zawartość toksyn, w efekcie kiszonka zaczyna się psuć.

Wysokość koszenia

Skład chemiczny kiszonki zależy m.in. od udziału kolb, łodyg, liści, na co decydujący wpływ ma wysokość koszenia. Optymalna wysokość koszenia kukurydzy na kiszonkę to 15-20 cm nad ziemią. Taka wysokość cięcia pozwala uzyskać surowiec dobrej jakości i jednocześnie nie zachodzi niebezpieczeństwo zabrudzenia ziemią w trakcie zbioru. W plantacjach wyrośniętych, gdy kolby są dobrze wykształcone można decydować się ciąć wyżej. Surowiec pozyskany z wysokiego cięcia ma większy udział kolb w łatwo strawne węglowodany, natomiast zmniejszeniu ulega udział łodyg i liści bogatych we włókno.

Krótka sieczka, rozdrobnione ziarno

Podczas koszenia kukurydzy na kiszonkę należy zwrócić uwagę na rozdrobnienie ziarna. Wszystkie ziarniaki powinny być rozgniecione, w przeciwnym wypadku należy liczyć się ze stratą skrobi z paszy. Rozdrobnienie wpływa na strawność składników pokarmowych. Skrobia zawarta w ziarniaku może być rozłożona przez bakterie żwacza lub enzymy krowy w momencie gdy jest on rozgnieciony lub rozdrobniony. Tylko niewielkie naruszenie ziarna podczas rozdrabniania nie wystarczy, takie ziarniaki są wydalane razem z kałem. W trakcie zbioru należy kontrolować ustawienia sieczkarni. Ustawiona na długość cięcia 8 – 10 cm powoduje uszkadzania ponad 95 proc. ziarniaków.

Sieczka powinna być równo pocięta na drobne frakcje, do 10 mm. Przy suchej masie kukurydzy 30-35 proc. rozdrabnia się ją na frakcje 6-8 mm, przy suchej masie powyżej 35 proc. na 6 mm. Im kukurydza jest starsza i bardziej sucha, tym drobniejsza powinna być sieczka, poza tym zawsze wałki maszyny do zbioru nie mogą być starte.

Prawidłową wielkość rozdrobnienia kiszonki sprawdzić można na specjalnych sitach, gdzie najwięcej materiału z badanej próby powinno pozostać na sitach nr 2 (45-65 proc.) i nr 3 (30-40 proc.).

Sita przesiewają frakcje:

1 – najgrubsze oczka 19,05 mm;

2 – oczka wielkości 7,87 mm;

3 – oczka wielkości 1,27 mm;

4 – podstawa, gładkie dno sit.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności