W uprawie kukurydzy nawożenie fosforowe i potasowe należy zastosować przed siewem roślin, z wykorzystaniem na przykład superfosfatu prostego i siarczanu potasu lub też wysokoprocentowych soli potasowych, tj. 60%. Z nawozów azotowych w uprawie tej rośliny warto stosować nawozy wolno działające, umożliwiające dostępność azotu dla roślin przez cały okres wegetacji.
Kukurydza na ziarno z 1 toną ziarna z odpowiednią ilością plonu ubocznego pobiera 20 – 30 kg N, 8 – 10 kg P2O5, 22 – 32 kg K2O. W uprawie kukurydzy przy ustalaniu dawek nawozów należy uwzględnić zarówno potrzeby pokarmowe rośliny, jak i zasobność gleby w składniki pokarmowe.
Dawka potasu
Roślina ta charakteryzuje się dużymi potrzebami pokarmowymi w stosunku do potasu oraz azotu i fosforu. W uprawie kukurydzy na ziarno dawki potasu wynoszą od 60 kg K2O/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych (przy przewidywanym plonie 4 – 5 t/ha) do 120 kg K2O/ha na glebach lekkich, mało zasobnych przy zakładanym plonie 6 – 7 t/ha. Natomiast w uprawie kukurydzy na kiszonkę dawki potasu wahają się w przedziale od 80 kg K2O/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych (przy przewidywanym plonie 10 – 12 t/ha) do 160 kg K2O/ha na glebach lekkich, mało zasobnych przy zakładanym plonie 16 – 18 t/ha.
Dawka fosforu
W uprawie kukurydzy na ziarno dawki fosforu wynoszą od 40 kg P2O5/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych (przy przewidywanym plonie 4 – 5 t/ha) do 100 kg P2O5/ha na glebach lekkich, mało zasobnych przy zakładanym plonie 6 – 7 t/ha oraz na glebach średnich, średnio zasobnych (przy przewidywanym plonie 8 – 10 t/ha). Z kolei w uprawie kukurydzy na kiszonkę dawki fosforu powinny wynosić od 30 kg P2O5/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych (przy przewidywanym plonie 10 – 12 t/ha) do 130 kg P2O5/ha na glebach lekkich, mało zasobnych przy zakładanym plonie 16 – 18 t/ha.
Najintensywniejsze pobieranie potasu ma miejsce w okresie kwitnienia roślin, zaś azot najintensywniej pobierany jest od okresu kwitnienia do dojrzewania kukurydzy. Natomiast pobieranie fosforu przez kukurydzę zależy w dużym stopniu od warunków termicznych, przy czym zachodzi w temperaturach powyżej 12°C.
Azot w kukurydzę
W uprawie kukurydzy na ziarno dawki azotu wynoszą od 100 kg N/ha na glebach lekkich, mało zasobnych (przy przewidywanym plonie 4 – 5 t/ha) do 160 kg N/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych przy zakładanym plonie 8 – 10 t/ha. Z kolei w uprawie kukurydzy na kiszonkę dawki tego składnika powinny wynosić od 100 kg N/ha na glebach lekkich, mało zasobnych (przy przewidywanym plonie 10 – 12 t/ha) do 180 kg N/ha na glebach ciężkich, żyznych zasobnych przy zakładanym plonie 16 – 18 t/ha.
Nawożenie azotowe kukurydzy należy dostosować do aktualnych potrzeb pokarmowych rośliny, gdyż nadmiar tego makroskładnika opóźnia wytwarzanie i dojrzewanie kolb. Pobieranie azotu uzależnione jest od temperatury. W temperaturze poniżej 5°C jest ono wyraźnie ograniczone i wzrasta przy temperaturze powyżej 15°C.
Należy pamiętać, że kukurydza ponad połowę ogólnej ilości azotu pobiera w okresie od kwitnienia do pełnej dojrzałości. Z nawozów azotowych w uprawie tej rośliny warto stosować nawozy wolno działające, umożliwiające dostępność azotu dla roślin przez cały okres wegetacji. Dobrze sprawdza się mocznik oraz saletra amonowa. Na glebach o odczynie zasadowym można stosować nawóz fizjologicznie kwaśny, a mianowicie siarczan amonu.
Podział dawki azotu zależy głównie od rodzaju gleby. Na glebach o dobrze rozwiniętym kompleksie sorpcyjnym nawożenie azotowe zalecane jest w całości przed siewem roślin. Z kolei na glebach lżejszych zaleca się stosować od 30 do 50% dawki azotu przed siewem. Pozostałą część tego składnika, należy zastosować pogłównie do momentu osiągnięcia przez rośliny wysokości (20 – 30 cm), która to umożliwia jeszcze wykonanie zabiegu nawożenia.
