Komosa biała szczególnie bujnie rozwija się w ziemniakach, burakach, kukurydzy i soi. Młode liście można jeść na surowo lub mogą posłużyć jako jeden z komponentów sałatki odmładzającej. To gatunek bogaty w witaminy.
Komosa biała Chenopodium album, ang.: fat-hen (Meldweed), potocznie: lebioda, lebiotka, łopucha, jarmucha, świntucha, zielenina, żminda, włok. Rodzina: Amaranthaceae (szarłatowate). Roślina roczna, jara. Wschodzi wiosną, wczesnym latem i jesienią. Kwitnie od czerwca do października. Łodyga osiąga wysokość 10-100 (150) cm. Rozmnażanie z nasion. Produktywność z jednej rośliny to 200 (3 tys.) do 10 tys.(20 tys.) nasion, które zachowują żywotność 10 do 15, czasem 60 lat.
Występowanie i szkodliwość
Komosa biała to bardzo pospolita roślina, zasiedla różne typy gleb, zwłaszcza obfitujące w azot i potas. Zachwaszcza wszystkie uprawy rolnicze i ogrodnicze. Szczególnie bujnie rozwija się w ziemniakach, burakach, kukurydzy i soi.
Ze względu na wysoką produkcyjność nasion, długo zachowujących zdolność kiełkowania jest to bardzo groźny chwast pól uprawnych. Wydziela do gleby allelozwiązki (allelopatia ujemna), które negatywnie oddziałują na wzrost i rozwój soi, kukurydzy i owsa. Charakteryzuje się wysoką konkurencyjnością dla wszystkich roślin uprawnych. Ekonomiczny próg szkodliwości dla tego gatunku wynosi 2 sztuki na 1 m2.
Czy wiesz, że
Drugi człon nazwy czyli „album” (biała) wziął się prawdopodobnie stąd, iż liście komosy posiadają biały, mączysty nalot, który łatwo „schodzi” nawet po delikatnym potarciu palcem. Jest hiperakumulatorem makroelementów, tj. azotu i potasu. Komosa biała jest gatunkiem wskaźnikowym gleb ciężkich, gliniastych, zasobnych w azot i potas.
Młode liście można jeść na surowo (samodzielnie) lub mogą posłużyć jako jeden z komponentów sałatki odmładzającej. Natomiast starsze liście muszą być 2-3 krotnie ugotowane (w konsystencji przypominają szpinak) lub po prostu „duszone”.
Jest to gatunek bogaty w białko (16 proc.), węglowodany (49 proc.), witaminy z grupy B (B1, B2), prowitaminę A oraz witaminę C (około 220 mg). Na tzw. przednówku oraz w okresie I i II wojny światowej podczas „wielkiego głodu” była najczęściej jedzoną rośliną (na surowo jak i w postaci zup). Podczas blokady Leningradu (08.09.1941-27.01.1944) komosa uratowała wiele istnień ludzkich od śmierci głodowej oraz szkorbutu (ze względu na duża zawartość wit. C). W Japonii do dnia dzisiejszego jest przysmakiem kulinarnym znanym jako „akaza”.
