Jak i czym nawozić kukurydzę?

Fot. pixabay

W uprawie kukurydzy przy ustalaniu dawek nawozów należy uwzględnić potrzeby pokarmowe rośliny oraz zasobność gleby w składniki pokarmowe. Roślina ta wykazuje duże potrzeby pokarmowe w stosunku do potasu oraz azotu i fosforu. Najintensywniejsze pobieranie potasu przypada na okres kwitnienia roślin, zaś azotu – od kwitnienia do dojrzewania.

Pobieranie fosforu przez kukurydzę uzależnione jest od warunków termicznych, przy czym pobieranie tego składnika pokarmowego zachodzi w wyższych temperaturach – powyżej 12º C. W uprawie kukurydzy nawożenie fosforowe i potasowe należy zastosować w okresie jesiennym, z wykorzystaniem na przykład superfosfatu i siarczanu potasu lub też wysokoprocentowych soli potasowych.

Czytaj także: Wzrasta opłacalność uprawy kukurydzy na ziarno. Ile można zarobić?

Nawożenie azotowe powinno być dostosowane do aktualnych potrzeb pokarmowych rośliny, ponieważ nadmiar tego makroskładnika opóźnia wytwarzanie i dojrzewanie kolb. Pobieranie azotu uzależnione jest od temperatury. W temperaturze poniżej 5º C jest ono wyraźnie ograniczone, a wzrasta przy temperaturze powyżej 15º C. Należy pamiętać, że kukurydza ponad połowę ogólnej ilości azotu pobiera od kwitnienia do pełnej dojrzałości. Z nawozów azotowych w uprawie tej rośliny warto stosować nawozy wolno działające, umożliwiające dostępność azotu dla roślin przez cały okres wegetacji. Dobrze sprawdzają się mocznik oraz saletra amonowa. Na glebach o odczynie zasadowym można stosować nawóz fizjologicznie kwaśny, a mianowicie siarczan amonu.

Podział dawki azotu uzależniony jest przede wszystkim od rodzaju gleby. W przypadku gleb o dobrze rozwiniętym kompleksie sorpcyjnym nawożenie azotowe zalecane jest w całości przed siewem roślin. Natomiast w przypadku gleb lżejszych od 30 do 50% dawki zaleca się stosować przed siewem, zaś pozostałą część azotu należy zastosować pogłównie do momentu osiągnięcia przez rośliny wysokości (20 – 30 cm), umożliwiającej wykonanie zabiegu nawożenia.

W początkowym okresie wzrostu roślin deficyt azotu objawia się zahamowaniem rozwoju i żółknięciem roślin, zaś w późniejszym okresie przy niedoborze azotu występuje zwężenie blaszek liściowych oraz ich bladozielony kolor. Dochodzi również do opóźnionego wzrostu i rozwoju roślin oraz przedwczesnego zasychania liści.

W uprawie kukurydzy ważną rolę z makroelementów odgrywa magnez i wapń, a z mikroelementów cynk, bor oraz miedź. Niedobór magnezu przyczynia się do zaburzenia kwitnienia i zapylania roślin, co prowadzi do ograniczenia zawiązywania kolb, a także pogarsza ich zaziarnienie. Z kolei przy niedoborze wapnia dochodzi do zwijania i sklejania liści kukurydzy. Deficyt cynku prowadzi natomiast do ograniczenia zawiązywania kolb, brak miedzi wpływa na obniżenie plonowania roślin, zaś niedobór boru prowadzi do ograniczenia wzrostu roślin oraz zaburza proces kwitnienia.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Please enter your name here
Please enter your comment!

Polityka Prywatności