fbpx
Strona głównaUprawaNawożenieGnojowica i gnojówka w nawożeniu roślin i użyźnianiu gleb, także na słomę

Gnojowica i gnojówka w nawożeniu roślin i użyźnianiu gleb, także na słomę

Gnojowica jest płynną mieszaniną kału, moczu i wody. Wyróżnia się gnojowicę gęstą, zawierającą ponad 8% suchej masy oraz rzadką, a więc mniej lub bardziej rozwodnioną.  Z tego względu zawartość wody, jak też pochodzenie gnojowicy (bydlęca, świńska, z pomiotu ptasiego) decyduje o jej składzie i wartości nawozowej.

W porównaniu z obornikiem zawiera wprawdzie 3-4 razy mniej suchej masy oraz nieco mniej azotu, fosforu i potasu, jednak składniki te, zwłaszcza azot, są znacznie lepiej przyswajalne niż z obornika. W 1 m3 gnojowicy (1000 l) znajduje się przeciętnie 4-6 kg azotu, 4 kg potasu oraz 2–3 kg fosforu, poza tym  wapń, magnez, siarka, sód i mikroelementy.

Gnojowica pod względem efektu  nawozowego, a zwłaszcza przyswajalności zawartych w niej składników jest bardziej zbliżona do nawozów mineralnych niż obornika. Z kolei gnojówka, czyli przefermentowany mocz zwierząt przesiąkający przez ściółkę, zawiera w 1m3 przeciętnie 2–2.5 kg azotu, od 3 kg (świńska) do 5 kg (bydlęca) potasu, minimalne ilości fosforu oraz znaczne manganu, cynku i boru. Obydwa nawozy można stosować w różnych terminach i stanowiskach:

  • po zbiorze zbóż, po czym należy natychmiast zaorać lub talerzować ściernisko, a następnie wysiać międzyplony. Zapobiega to stratom azotu oraz  ułatwia mineralizację przyoranej słomy i wytworzenie z niej związków próchnicznych,
  • przed uprawkami poprzedzającymi siew roślin ozimych, np. rzepaku, ewentualnie (w słabszych stanowiskach oraz w dawkach do 15 m3) pszenicy,
  • przed uprawkami wiosennymi pod kukurydzę i okopowe oraz (w mniejszych dawkach) pod inne uprawy,
  • wczesną wiosną oraz po zbiorze kolejnych pokosów z łąk,
  • w trakcie wegetacji kukurydzy lub roślin okopowych poprzez rozlew w międzyrzędziach.

Obydwa nawozy można więc stosować pod różne uprawy, jednak azot i inne składniki z tych nawozów, najlepiej wykorzystują  rośliny o długim okresie wegetacji. Ustalając ich dawkę należy brać pod uwagę koncentrację  azotu, zwłaszcza pod oziminy oraz w trakcie wegetacji roślin, by ich nie przeazotować oraz ograniczyć straty azotu w postaci ulatniającego się amoniaku. Stąd zaleca się jednorazowo od 15 do 50 m3, czyli od 15 do 50 tys. l na 1 ha. Mniejsze straty wystąpią przy ich stosowaniu w dni pochmurne lub z umiarkowanym opadem, jak też niższych temperaturach, także po zruszeniu wierzchniej warstwy gleby po ich rozlewie.

Zawartość i ilość wnoszonych makroelementów zawartych w 30 m3 gnojowicy lub gnojówki

ZOSTAW KOMENTARZ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Proszę podać swoje imię tutaj
Proszę wpisać swój komentarz!

Polityka Prywatności

NAJNOWSZE WIADOMOŚCI

Wydawnictwo PLANTPRESS poleca

INNE ARTYKUŁY AUTORA




ARTYKUŁY POWIĄZANE (TAG)

NAJNOWSZE KOMENTARZE

Newsletter

Zapisz się do Rolniczego Newslettera WRP.pl, aby otrzymywać informacje o tym co aktualnie najważniejsze w krajowym i zagranicznym rolnictwie.