fbpx
Strona głównaUprawaNawożenieFosfor i potas w nawożeniu ozimin. Ekspert radzi

Fosfor i potas w nawożeniu ozimin. Ekspert radzi

Te dwa składniki powinny być wnoszone w całości jesienią, na głębokość 8-15 cm, pod orkę siewną lub agregat, w dawkach zależnych od zasobności gleby i prognozowanych plonów.

Niedobór fosforu wynika nie tylko z powodu niskiej zasobności gleby, ale też ograniczonej przyswajalności, np. w wyniku skrajnych wartości pH i niskiej temperatury. W okresie wegetacji zbóż i rzepaku wyróżnia się dwa okresy krytyczne, związane z zapotrzebowaniem na fosfor. Pierwszy przypada na początek wegetacji, gdy rośliny tworzą system korzeniowy. Dostęp przyswajalnego fosforu stymuluje jego rozwój, co  umożliwia lepsze zaopatrzenie w wodę i składniki pokarmowe. Drugi okres rozpoczyna się z chwilą tworzenia organów generatywnych: kłosów i ziarna zbóż oraz łuszczyn i nasion rzepaku.

Doglebowe stosowanie fosforu i potasu w trakcie wegetacji roślin nie jest zalecane, głównie ze względu na ograniczoną przyswajalność. W przypadku widocznych objawów niedoboru, zasadne jest dokarmianie dolistne nawozami z podwyższoną zawartością tych składników, zwykle  ponad 50% P2O5 i 35%  K2O. Objawy niedoboru fosforu na roślinach w pierwszej kolejności pojawiają się na starszych liściach, ale stopniowo, przy jego dużym deficycie przechodzą na młodsze. Typowym symptomem są fioletowo-różowe przebarwienia dolnej części łodyg i liści, liście są  mniejsze, wąskie, wydłużone, osadzone pod ostrym kątem (strzeliste). Rośliny są niewyrośnięte, słabo wiążą owoce i nasiona. Nie obserwuje się na ogół objawów nadmiaru fosforu w roślinach, gdyż składnik ten nie jest pobierany luksusowo (ponad potrzeby pokarmowe). Nie ma więc obawy przenawożenia, choć zbyt duże dawki są nieuzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia.

Potas obok azotu pobierany jest przez rośliny w największych ilościach. Gleby polskie są ubogie w ten składnik, bowiem 40 proc. z nich wykazuje niedoborową zawartość. Szacuje się, iż jego niedobór jest drugim po kwaśnym odczynie gleby, czynnikiem pokarmowym ograniczającym wysokość i jakość plonów. Potas spełnia w roślinie 4 zasadnicze funkcje:

– aktywuje ponad 60 reakcji enzymatycznych, związanych m.in. z tworzeniem i                    transportem asymilatów oraz przetwarzaniem azotu i jego związków w białko;

– reguluje gospodarkę wodną roślin, m.in. poprzez otwieranie i zamykanie aparatów

szparkowych oraz rozwój systemu korzeniowego;

– zwiększa odporność roślin na niskie i wysokie temperatury, czyli stresy abiotyczne roślin;

– zwiększa odporność roślin na patogeny chorób,  czyli na stresy  biotyczne roślin.

Dobre zaopatrzenie roślin w potas ułatwia pobieranie i przepływ wody przez komórki korzenia i jej transport w wiązkach przewodzących. Rośliny wykazują wówczas niższy współczynnik transpiracji, czyli zużywają mniej wody na wyprodukowanie jednostki suchej masy. Typowe objawy niedoboru potasu widoczne na roślinach to:

– żółknące i brązowiejące plamy, poczynając od  wierzchołka i brzegów starszych liści,       – zwiędły wygląd roślin, które wcześniej (w godzinach rannych) tracą turgor,

– gorsze krzewienie zbóż i słabiej rozwinięte rośliny dwuliścienne,

– gorsza zimotrwałość roślin, czego powodem jest osłabiona asymilacja i zawartość               cukrów oraz  większa podatność na choroby grzybowe.

ZOSTAW KOMENTARZ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu.
Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.
Proszę podać swoje imię tutaj
Proszę wpisać swój komentarz!

Polityka Prywatności

NAJNOWSZE WIADOMOŚCI

Wydawnictwo PLANTPRESS poleca

INNE ARTYKUŁY AUTORA




ARTYKUŁY POWIĄZANE (TAG)

NAJNOWSZE KOMENTARZE

Newsletter

Zapisz się do Rolniczego Newslettera WRP.pl, aby otrzymywać informacje o tym co aktualnie najważniejsze w krajowym i zagranicznym rolnictwie.