Jedną z najczęściej używanych maszyn, zwłaszcza w gospodarstwach o produkcji zwierzęcej, jest ładowarka. Czy wywodzący się z branży budowlanej skid-steer poradzi sobie w warunkach rolniczych?
W warunkach polowych oraz w większej odległości od gospodarstwa zazwyczaj wykorzystuje się ładowarki kołowe (popularne teleskopówki) lub ładowacz czołowy zamontowany na ciągniku. Jednak wszędzie tam, gdzie występują ograniczone przestrzenie i ciasne przejazdy wewnątrz budynków, sprawdza się coś znacznie bardziej zwinnego. Zazwyczaj są to małe ładowarki przegubowe, jednak coraz częściej w gospodarstwach pojawiają się także skid-steery, czyli ładowarki o sterowaniu burtowym. Te specyficzne konstrukcje nie mają skrętnych kół, a jedynie niezależne sterowanie prędkością kół po obu stronach maszyny, co powoduje zmianę kierunku jazdy przez poślizg kół. Daje to pewne korzyści, ale jest też obarczone wadami.
Brutalne sterowanie
Niewielki rozstaw osi oraz skręt przez wykorzystanie poślizgu kół zapewnia niebywałą zwrotność maszyny. Obraca się ona dosłownie w miejscu, co sprawia, że może manewrować w najbardziej ciasnych pomieszczeniach. Łatwo jest także operować osprzętem, który przesuwa się w lewo lub w prawo w reakcji na każdy ruch kołami ładowarki. Precyzyjna praca i doskonała widoczność na osprzęt zdecydowanie ułatwiają obsługę ciasnych klatek dla zwierząt, usuwanie obornika, zadawanie paszy oraz wiele innych prac specjalistycznych.
Mankamentem takiego sposobu sterowania jest dość “brutalne” traktowanie nawierzchni, a także opon ładowarki. Manewrowanie na nieutwardzonym terenie wiąże się ze zrywaniem nawierzchni, tworzeniem bruzd i wybojów. To niemal dyskwalifikuje tego typu maszyny do pracy na trawnikach. Także w grząskim polu taka ładowarka nie radzi sobie najlepiej i łatwo jest “zakopać” ją po osie w glebie. Do tego dochodzi niewielka prędkość maksymalna, zazwyczaj w granicach kilkunastu km/h. A zatem zastosowanie ładowarki burtowej należy ograniczyć do budynków, utwardzonych placów i najbliższej okolicy podwórka.
Prosta konstrukcja
Niebywałą zaletą ładowarek burtowych jest ich prosta konstrukcja. Brak skrętnych osi oraz przegubów znacznie ogranicza ilość słabych punktów, które po latach eksploatacji mogłyby wymagać kosztownych remontów. To jeden z powodów, dla których rolnicy poszukujący starszej, używanej maszyny, kierują swój wzrok właśnie w stronę skid-steerów. W porównaniu do niewielkich ładowarek przegubowych o podobnych parametrach, są one także bardziej stabilne poprzecznie – sztywne zawieszenie oraz brak przemieszczania środka ciężkości na bok podczas wykonywania skrętów powoduje, że tego typu ładowarki zdecydowanie trudniej jest przewrócić na bok. Z drugiej jednak strony, są one znacznie bardzie niestabilne wzdłużnie. Niewielki rozstaw osi powoduje, że po uniesieniu wysięgnika z obciążeniem, maszynę łatwo jest przewrócić do przodu. Do tego dochodzi niewielki zasięg wysięgnika, który ogranicza możliwość załadunku wyższych przyczep oraz rozrzutników.
Różne wysięgniki
Będąc przy wysięgnikach, warto wspomnieć o dwóch różnych ich typach. Najbardziej popularny, radialny, jest zamocowany w stałym punkcie obrotu na ramie maszyny. Jest to proste konstrukcyjnie rozwiązanie, jednak po uniesieniu wysięgnika na większą wysokość, jego zasięg jest mocno ograniczony. Do załadunku materiałów na większe wysokości lepiej sprawdzi się wysięgnik wertykalny, czyli taki, który pozwala na unoszenie osprzętu niemal pionowo. Punkt obrotu wysięgnika jest umieszczony w dodatkowym ramieniu i przesuwa sie do przodu wraz z unoszeniem osprzętu. Takie ładowarki występują rzadziej i są droższe, a zasięg wysięgnika poprawia się nieznacznie. Jednak jeżeli skid-steera traktuje się jako podwórkowego pomocnika, a do cięższych prac wykorzystuje ładowarkę kołową lub ładowacz, burtówka sprawdzi się w tej roli wyśmienicie. Warunkiem jest zapewnienie utwardzonych nawierzchni, na których tego typu maszyna czuje się najlepiej.
WŁ
