Obecnie trwają prace Komisji Europejskiej, aby prawnie zobowiązać państwa członkowskie do ograniczenia o połowę stosowania środków ochrony roślin. Jednakże całkowity zakaz ma obowiązywać na obszarach chronionych w skład których mogą wejść m.in. obszary Natura 2000.
Projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zrównoważonego stosowania środków ochrony roślin i w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2021/2115 po dość długim okresie oczekiwania doczekał się obecnie szerszych prac.
Po długim okresie przygotowań Komisja Europejska przedstawiła swoje propozycje reformy unijnego prawa ochrony roślin. Oprócz ograniczenia stosowania środków ochrony roślin o 50 proc., Bruksela dąży do wprowadzenia całkowitego zakazu stosowania ś.o.r. na obszarach chronionych.
Same cięcia mają być takie same dla wszystkich krajów, ale jednocześnie inne, bo państwa unijne mają też różne obecnie zużycie substancji czynnych na hektar. Wiele państw, zwłaszcza z zachodniej części starego kontynentu, zużywa ich więcej niż średnia unijna (3 kg/ha), ale też wiele poniżej tej średniej ( Europa Wschodnia).
Z tego też względu zgodnie z planami państwa członkowskie UE mogą w indywidualnych przypadkach odstąpić od celu ograniczenia stosowania ś.o.r. o 50 proc.. Na przykład, jeśli już teraz mogą wykazać się wysoką redukcją emisji. Komisja Europejska zastrzega sobie jednak prawo do podniesienia celów redukcji emisji w niektórych przypadkach.
Jednakże najważniejszym zagadnieniem z punktu widzenia naszego kraju mogą być przepisy bardzo istotnie ograniczające możliwość stosowania środków ochrony roślin na tzw. obszarach chronionych, których definicja jest jednak niezbyt precyzyjna i wzbudza wiele polemik.
Rodzi się zatem pytanie jaka będzie interpretacja tych przepisów, bo o ile parki czy rezerwaty nie budzą większego zaniepokojenia wśród rolników, to już temat obszarów Natura 2000, tak. Ponieważ obszar ten jest bardzo rozległy i dotyczy działalności rolniczej na niemal 1/5 obszaru naszego kraju, wyłączenie stosowania ś.o.r. mogłoby przynieść istotne straty w produkcji rolnej na takich terenach.
