28 listopada Komisja Europejska opublikowała komunikat przedstawiający długoterminową wizję klimatu na 2050 r. Wraz z obszernym dokumentem roboczym wiceprzewodniczący Maroš Šefčovič i komisarz Miguel Arias Cañete przedstawili główne punkty sprawozdania, w którym przyznaje się, że rolnictwo wraz z leśnictwem to dwa z niewielu sektorów zdolnych do dostarczania rozwiązań w zakresie usuwania gazów cieplarnianych z atmosfery przy jednoczesnej redukcji ich emisji.
Od 1990 r. rolnicy europejscy byli w stanie zmniejszyć swoje emisje o ponad 20%, jednocześnie zwiększając produkcję, co w swoim ogólnym podejściu potwierdza sprawozdanie Komisji. Biorąc pod uwagę różne elementy proponowanej strategii, znaczenie społeczności rolniczych i leśnych w wizji Komisji w walce ze zmianami klimatu jest jasne. Niezależnie od tego, czy chodzi o zwiększenie składowania dwutlenku węgla w glebie, dostarczanie odnawialnych paliw i materiałów opartych na surowcach biologicznych, czy też opracowanie konkretnych działań łagodzących, rolnictwo i leśnictwo są identyfikowane jako zdolne do zapewnienia wykonalnych rozwiązań.
– Rolnictwo i leśnictwo są podstawą biogospodarki, co znalazło odzwierciedlenie w komunikacie Komisji. Właśnie dlatego Copa i Cogeca z zadowoleniem przyjmują ogólne podejście rozważane przez Komisję. Mając to na uwadze, oczywiste jest, że rolnicy i właściciele lasów powinni otrzymywać wynagrodzenie na poziomie ich faktycznego pozytywnego wkładu w łagodzenie zmiany klimatu. Jesteśmy gotowi przyczynić się do propozycji Komisji, ponieważ większość rolników i spółdzielni rolniczych testuje już wiele z jej sugestii – mówi Pekka Pesonen, sekretarz generalny Copa-Cogeca.
Komitety Copa i Cogeca mają obawy dotyczące konkretnych elementów dokumentu roboczego, w szczególności dotyczące sposobu, w jaki komisje odnoszą się do konsumpcji mięsa i jego wpływu na zmiany klimatyczne.
– Podejście przyjęte w przypadku inwentarza żywego jest dość wąskie. Nie uwzględnia ono pozytywnego wpływu, jaki europejska produkcja zwierzęca wywiera na grunty i społeczności wiejskie. Nie uwzględnia potencjalnego ograniczenia emisji z krajów trzecich, stosujących mniej rygorystyczne przepisy w zakresie ochrony środowiska i klimatu, ponieważ część naszych produktów konsumpcyjnych wciąż jest importowana. Europejski sektor produkcji zwierzęcej, jeden z najbardziej wydajnych na świecie, zasługuje na więcej uznania za swój wkład w zdrową i prężną Europę – zaznacza Pesonen.
Źródło: Copa – Cogeca
